rr

ZORAN LAKIĆ

Zoran LakicRođen je 31. oktobra 1933. godine, u selu Donja Bijela kod Šavnika. Osnovnu školu završio je u Danilovgradu, a gimnaziju u Nikšiću 1952. godine. Diplomirao je na Filozofskom fakultetu u Beogradu – Grupa istorija, gdje je i doktorirao 1974. godine.

Radio je u Arhivu Centralnog komiteta SKJ Crne Gore do njegovog pripajanja Istorijskom institutu Crne Gore 1959. godine. Jedno vrijeme je proveo na radu u tadašnjem Sekretarijatu za obrazovanje, nauku i kulturu Crne Gore, tada je bio u jednom mandatu i član Vjerske komisije Vlade Crne Gore a potom je bio biran za redovnog profesora na Filozofskom fakultetu u Nikšiću, gdje je predavao Istoriju Jugoslavije, do penzionisanja 2000. godine. U dva mandatna perioda bio je šef Odsjeka za istoriju i geografiju.
Za profesora emeritusa na Univerzitetu Crne Gore izabran je 2005. godine.
Predavao je na poslijediplomskim studijama Univerziteta u Prištini.

Boravio je po pozivu u univerzitetskim centrima u inostranstvu (Toronto, Moskva, Pariz, Berlin, Atina, Prag, Sofija, Bukurešt, Jerusalim, Ankara) i svim univerzitetskim centrima prethodne Jugoslavije. Kao ekspert Uneska za pitanja kulture, vršio je višemjesečna istraživanja u skandinavskim zemljama 1976. godine.
Bio je urednik Okruglog stola Istorijskog instituta Crne Gore, u periodu 1983–1991. godine.
Uređivao je Istorijske zapise – u periodu od 1994. do 1998. godine. Bio je član redakcije prestižnih časopisa – Jugoslovenski istorijski časopis (JIČ), Nastava istorije – i brojnih zbornika radova. Od 1998. do 2005. godine urednik je Glasnika Odjeljenja društvenih nauka CANU.

Bio je član i predsjednik komisija za odbranu magistarskih i doktorskih radova. Bio je član Republičke konferencije SSRN Crne Gore, potpredsjednik Republičkog SIZ-a za nauku, član Žirija za Trinaestojulsku nagradu, predsjednik Društva istoričara Crne Gore i Savjeta Filozofskog fakulteta u Nikšiću, član Senata Univerziteta Crne Gore u dva mandata i predsjednik Jugoslovenske lige za mir, nezavisnost i ravnopravnost naroda. Iz SKJ isključen je 1985. godine.

Bio je sekretar Odjeljenja društvenih nauka u dva mandata, član Predsjedništva CANU i urednik Grupe za istoriju Enciklopedije Crne Gore.
Napisao je preko 1000 bibliografskih jedinica, među kojima je i preko 20 posebnih izdanja na koje je objavljeno preko 150 prikaza i osvrta. Prevođen je na svjetske jezike.
Dobitnik je Nagrade mladih Podgorice, prestižne Četvrtojulske nagrade i nagrade „Oktoih”, kao i međunarodnih priznanja za nauku. Po predlogu Bibliografskog instituta u Njujorku, izabran je za ličnost godine 1998. Slično priznanje dobio je i od Međunarodnog bibliografskog centra u Kembridžu 2000. godine.
Odlikovan je Medaljom mladih Alžira (1965), Ordenom rada sa srebrnim i zlatnim vijencem, Zlatnom plaketom Crvenog krsta i Srebrnom plaketom JNA. Uvršten je u Enciklopediju srpske istoriografije i u publikaciju Ko je ko u Crnoj Gori.

Najvažnije objavljene knjige: Narodnooslobodilačka borba u Crnoj Gori 1941–1945 (koautorstvo) (1963); Zemaljsko antifašističko vijeće narodnog oslobođenja (ZAVNO) Crne Gore i Boke (1963); Žene Crne Gore u revolucionarnom pokretu 1918–1945 (koautorstvo) (1969); Zapisi o revoluciji (1971); Crnogorska antifašistička skupština narodnog oslobođenja (CASNO) (1975); Crveni krst Crne Gore 1875–1975 (koautorstvo) (1980); Partizanska autonomija Sandžaka 1943–1945 (1992); Istorija i istoriografija (1992. i 1997); Bitka za Crnu Goru – Boj na Martinićima 1796 (koautorstvo) (1996); Istorijska čitanka (koautorstvo) (1996); Ogledi iz istorije Jugoslavije (1999); Crnogorske istorijske teme (2001); Vrijeme, nauka, politika (2005); Dijalog u istoriografiji (2008); Danilovgrad kroz istoriju (2011); Tokovi istorije u Crnoj Gori (2012); Duhovne vertikale Crne Gore (u štampi); Učiteljska škola u Danilovgradu 1919-1929; Dan za danom i godina – pripremljene za štampu.

Za vanrednog člana Crnogorske akademije nauka i umjetnosti izabran je 19. novembra 1993. godine, a za redovnog člana 8. decembra 2000. godine.

Živi u Podgorici.

Posljednje fotografije