rr

ĐORĐE BOROZAN

borozanRođen je 20. aprila 1947. godine na Bokovu – Cetinje. Osmogodišnju školu i gimnaziju završio je na Cetinju, Filozofski fakultet u Beogradu – Grupa za opštu i nacionalnu istoriju. Diplomirao je 1972. godine. Magistrirao je na temi Crna Gora i Dubrovnik u vrijeme Šćepana Malog, a doktorirao na Filozofskom fakultetu u Beogradu na temi Velika Albanija – porijeklo – ideje – praksa. U Beogradu je radio u Saveznom sekretarijatu za inostrane poslove (Diplomatski arhiv), Institutu za novinarstvo, naučni saradnik i odgovorni urednik časopisa Novinarstvo; u Komunistu, redakcija za inostranstvo, urednik časopisa Questions actuelles du socialisme; u Institutu za savremenu istoriju viši naučni saradnik i glavni i odgovorni urednik časopisa Istorija 20. veka.

Od 2001. do 2008. godine na Filozofskom fakultetu u Nikšiću vanredni je i redovni profesor na Katedri za istoriju južnoslovenskih naroda od XVI vijeka do 1918, od 2002. do 2007. godine direktor je Istorijskog instituta Crne Gore. U to vrijeme kao naučni savjetnik, glavni i odgovorni urednik časopisa Istorijski zapisi i izdanja Instituta bio je predsjednik Naučnog vijeća Instituta; rukovodilac projekata: Istorija Crne Gore od 1878. godine do savremenosti; Crna Gora i Albanci u XIX i XX vijeku; bio je član Senata Univerziteta Crne Gore; predsjednik Komisije za istoriju Savjeta Ministarstva prosvjete i nauke Crne Gore; urednik izdanja Univerziteta Crne Gore za društvene nauke; predsjednik Savjeta Centra za istoriju Jugoistočne Evrope – Beograd i Cold war studies centre LSE – London; član savjeta i redakcije za priređivanje građe knjiga: Jugoslovensko-sovjetski odnosi 1945–1956. i Crna Gora u diplomatskim spisima ruskog Ministarstva inostranih djela. Bio je profesor na postdiplomskim studijama na Filozofskom fakultetu u Nikšiću na predmetu Istočno pitanje i Pravnom fakultetu u Podgorici na predmetu Diplomatija Crne Gore. Od 2007. redovni je profesor na Univerzitetu „Donja Gorica”.

Predmeti njegovog naučnog interesovanja su: politička i diplomatska istorija Crne Gore; istorija Evrope u XIX i XX vijeku; jugoslovensko-albanski i crnogorsko-albanski odnosi od kraja XV do devedesetih godina XX vijeka; istorija i istoriografija; edukativna funkcija istorije u nastavno-obrazovnim programima; pitanja istorijskog, etničkog i duhovnog identiteta i problemi savremene istorije.
Na naučnim skupovima u zemlji i inostranstvu podnosio je saopštenja koja su publikovana u časopisima, zbornicima i knjigama. Objavio je preko 200 članaka, studija, rasprava, osvrta i priloga u preko 30 posebnih izdanja u Crnoj Gori, Jugoslaviji i inostranstvu.

Najvažnije objavljene knjige: Velika Albanija – porijeklo – ideje – praksa (1995); 125 godina Druge beogradske gimnazije (1995); Jugoslovenska država i Albanci, tom I (koautorstvo) (1998); Jugoslovenska država i Albanci, tom II (koautorstvo) (1999); Kosovo i Metohija u velikoalbanskim planovima 1878–2000 (2001); Kosovo i Metohija – život živih (koautorstvo) (2005); Udžbenik za treći razred gimnazije (koautorstvo) (2003. i 2008); Istorijski atlas (koautorstvo) (2009); Jugoslovensko-sovjetski odnosi 1945–1956 (koautorstvo) (2010).
Od 2007. godine predsjednik je Odbora za istoriju CANU.

Za vanrednog člana Crnogorske akademije nauka i umjetnosti izabran je 15. decembra 2006. godine, a za redovnog 29. novembra 2011. godine.

Bio je sekretar Odjeljenja humanističkih nauka CANU od jula 2012. do jula 2016. godine.

Potpredsjednik Crnogorske akademije nauka i umjetnosti je od 1. avgusta 2016. godine.

Živi i radi u Podgorici.

Posljednje fotografije