rr

VUČINA ŠĆEKIĆ

Scekic VucinaRođen je 1. avgusta 1945. godine u Beranama. Diplomirao je na Medicinskom fakultetu u Sarajevu 1970. godine. Magistrirao je na Medicinskom fakultetu u Beogradu 1976. godine, gdje je i doktorirao 1983. godine.

Radio je kao ljekar u FAP-u u Priboju, a zatim na Internoj A klinici Medicinskog fakulteta u Beogradu, kao asistent. Na ovoj klinici položio je specijalistički ispit 1975. godine. Po osnivanju Instituta za kardiovaskularne bolesti u Sremskoj Kamenici, prešao je u Novi Sad gdje je 1975. izabran, a 1978. reizabran u zvanje asistenta na predmetu Interna medicina sa pneumoziologijom na Medicinskom fakultetu. U zvanje docenta na Medicinskom fakultetu u Novom Sadu izabran je 1983. godine (reizabran 1985), za vanrednog profesora 1986. godine (reizabran 1990) i redovnog 1995. godine.
Postao je načelnik Odjeljenja za intenzivnu njegu kardioloških bolesnika u Institutu za kardiovaskularne bolesti u Sremskoj Kamenici i zamjenik direktora te institucije 1977. godine. Pored toga, izabran je za načelnika kardiološkog Instituta rehabilitacionog centra „Dr Simo Milošević” u Igalu.
Kao stipendista Fulbrajtove fondacije dvije godine poslijediplomskih studija proveo je na Kardiološkoj klinici u Hjustonu.
Bio je član Nastavničkog vijeća i Naučne komisije Medicinskog fakulteta u Novom Sadu, član Redakcijskog odbora uredništva Matice srpske u Novom Sadu, predsjednik Sekcije za koagulaciju i trombozu Srpskog ljekarskog društva, član Udruženja kardiologa Evrope i član Udruženja kardiologa SAD.
Svojim naučnoistraživačkim radovima aktivno je učestvovao na brojnim naučnim skupovima, simpozijumima i kongresima kardiologa u Jugoslaviji i inostranstvu.
Za svoje radne i stručne doprinose u unapređenju i razvijanju medicine dobio je više značajnih nagrada: Oktobarsku nagradu Novog Sada za medicinu (1990), Jubilarnu nagradu za 200-godišnjicu postojanja Srpskog lekarskog društva (1994), jubilarnu nagradu „21. juli”, povodom oslobođenja Berana, Trinaestojulsku nagradu (1995), kao i mnoge diplome, zahvalnice i povelje Srpskog lekarskog društva i Društva ljekara Jugoslavije i Crne Gore.
Autor je ili koautor više od 100 naučnih radova. Učesnik je u više makroprojekata, bio je jedan od nosilaca međunarodnog sveobuhvatnog projekta o nehemičnoj koronarnoj bolesti srca, koji se realizuje pri Svjetskoj zdravstvenoj organizaciji u Ženevi (MONIKA). Autor je dva poglavlja u monografijama: Vremenska nepodudarnost biološkog i hronološkog starenja u Crnoj Gori (2009) i Sadejstvo plemenitosti i etičnosti u ljudskom rodu (2013). Među važnijim naučnim radovima su: Akutni infarkt miokarda, Hitna stanja u medicini i stomatologiji (1990); Mikrokateterizacija desnog srca u proceni plućne hipertenzije, Plućna hipertenzija (1991); Hemodinamika u akutnom infarktu miokarda, sa saradnicima (1994); Koronarna bolest (1997).
Za vanrednog člana Crnogorske akademije nauka i umjetnosti izabran je 6. decembra 1996. godine, a za redovnog 12. decembra 2003. godine.
Živi u Novom Sadu.

Posljednje fotografije