rr

LjUBIŠA STANKOVIĆ

Ljubisa StankovicRođen je 1. juna 1960. godine u Murinu. Osnovnu školu i gimnaziju završio je u Murinu i Ivangradu. U Ivangradu je završio gimnaziju, kao najbolji učenik u generaciji. Kao srednjoškolac je bio prvi na republičkom takmičenju iz matematike i osvojio zlatnu medalju na Smotri omladine tehničkih stvaralaca Jugoslavije. 

Elektrotehnički fakultet Univerziteta Crne Gore upisao je 1978. i diplomirao nakon 3 godine i 9 mjeseci. Kao student dva puta je učestvovao na Susretima studenata elektrotehnike Jugoslavije (1980. i 1982) i oba puta osvojio prvo mjesto iz matematike. Dobitnik je Zlatne plakete Univerziteta kao najbolji diplomirani student za 1982. godinu, a te iste godine je bio proglašen i za najboljeg studenta u Crnoj Gori.
Magistrirao je 1984. godine na Elektrotehničkom fakultetu u Beogradu, na smjeru Telekomunikacije. Kao dobitnik Fulbright-ove stipendije, boravio je školske 1984/85. na Worcester Polytechnic institutu, SAD, gdje je položio sve ispite na doktorskim studijama sa najvišom ocjenom A i bio izabran za predavača.
Doktorirao je 1988. godine na Elektrotehničkom fakultetu u Podgorici u oblasti prostiranja i zračenja elektromagnetnih talasa.
Od diplomiranja 1982. godine radi na Elektrotehničkom fakultetu Univerziteta Crne Gore. U zvanju redovnog profesora univerziteta je od 1995. godine. Bio je član Jugoslovenske inženjerske akademije, član je Inženjerske akademije Crne Gore, čiji je bio prvi predsjednik.
Objavio je veliki broj naučnih radova, od kojih preko 130 u vodećim svjetskim časopisima. Radovi su mu do sada citirani preko četiri hiljade puta, a primjena i razrada metoda koje je on definisao je bila tema mnogih radova objavljenih u najrenomiranijim svjetskim časopisima od strane vodećih naučnika u oblasti obrade signala iz Evrope, Amerike, Australije i Azije. Poznati profesori iz SAD su u svom radu o estimacijama spektra diskretnih signala sve estimatore podijelili u dvije klase od kojih su jednu imenovali po tvorcima algoritama za brzu Fourierovu transformaciju, a drugu su predstavili kao varijacije na Stankovićevu klasu estimatora. U dva teksta koje je vodeće svjetsko udruženje u oblasti obrade signala, IEEE Signal Processing Society, objavilo povodom 50 godina postojanja, citirani su doprinosi Stankovića po imenu.
Uz podršku Alexander von Humboldt-ove fondacije, u periodu 1997/98, 1999. i 2002, boravio je na Rurskom univerzitetu u Bochumu, u Njemačkoj. Početkom 2001. je boravio na Tehničkom univerzitetu u Eindhoven-u, Holandija, kao gostujući profesor. Više puta je boravio na univerzitetima u Brestu i Grenoblu, Francuska, radeći na zajedničkim projektima. Bio je mentor i član brojnih komisija za odbranu doktorata, uključujući i doktorate u Holandiji, Australiji, Francuskoj i Indiji, a od 2013. godine je i viziting akademik na Imperial College u Londonu.
U periodu 2001–2003. godine naučnoistraživački rad grupe na Univerzitetu Crne Gore, kojom rukovodi, podržan je od strane Volkswagen-ove fondacije, SR Njemačka. U periodu 2003–2013. njegov naučni rad, u oblasti obrade radarskih signala, pomognut je i finansiran od strane Ministarstva odbrane, Odjel za istraživanje i razvoj, Vlade Kanade. Intenzivno sarađuje na istraživanju sa kolegama iz mnogih zemalja širom svijeta.
Bio je član IEEE Komiteta za teoriju i metode u obradi signala od 2002. do 2008. godine, kao i član Komiteta za visoko obrazovanje Savjeta Evrope. Bio je jedan od urednika i u časopisima IEEE Signal Processing Letters i IEEE Transactions on Image Processing. Takođe je bio gost urednik specijalnih brojeva mnogih drugih časopisa koji se bave obradom signala, uključujući i nekoliko izdanja u svijetu uglednog časopisa, koji se štampa u Velikoj Britaniji, IET Signal Processing.
Stanković je od 2008. jedan od urednika u vodećem časopisu u svijetu za obradu signala, IEEE Transactions on Signal Processing. Tokom 2013. godine objavio je udžbenik Time-Frequency Signal Analysis with Applications (668 strana) u izdanju jedne od vodećih izdavačkih kuća u svijetu, Artech House, Boston, SAD, kao i poglavlje od 120 strana u referentnoj monografiji Library in Signal Processing, objavljenoj 2013. od strane Academic Press-a, jednovremeno na svim kontinentima.
U jednom periodu, sredinom osamdesetih bavio se umjetničkom fotografijom, gdje je takođe imao zapažena ostvarenja na izložbama u Crnoj Gori i širom bivše Jugoslavije.
Bio je aktivan i u političkom životu Crne Gore. Bio je profesionalni član Predsjedništva Crne Gore (1989–1991), predsjednik Socijalističke partije Crne Gore (1990–1993), predsjedavajući Demokratskom forumu, kao prvom stalnom višestranačkom tijelu formiranom 10. januara 1990. uz učešće svih partija i drugih političkih organizacija i udruženja, koji je imao zadatak da stvori zakonske i administrativne pretpostavke za održavanje prvih višestranačkih izbora u Crnoj Gori. Bio je predsjednik Saveza reformskih snaga za Crnu Goru (1990–1992) i kandidat za predsjednika Crne Gore ovog Saveza na prvim višestranačkim izborima odražanim 9. decembra 1990. godine, poslanik u Skupštini Crne Gore (1991–1992) i poslanik u Skupštini Jugoslavije (1992–1996).
Trinaestojulsku nagradu dobio je 1997. godine.
U dva mandata bio je izabran na funkciju rektora Univerziteta Crne Gore u periodu 2003–2005. i 2005–2008. godine.
Za vanrednog člana CANU izabran je 6. decembra 1996, a za redovnog člana 12. decembra 2003. godine. Od 2011. godine član je Evropske akademije nauka i umjetnosti.
Imenovan je 2010. godine na dužnost ambasadora Crne Gore u Ujedinjenom Kraljevstvu Velike Britanije i Sjeverne Irske, ambasadora Crne Gore na Islandu i u Republici Irskoj.

Potpredsjednik je Crnogorske akademije nauka i umjetnosti od 1. avgusta 2016. godine.

Posljednje fotografije