rr

PERKO VUKOTIĆ

Sample LightboxRođen je 27. februara 1945. godine na Cetinju. Osnovnu školu učio je na Cetinju i u Kotoru, a gimnaziju u Titogradu. Diplomirao je na Elektrotehničkom fakultetu u Titogradu 1968. godine. Na Elektrotehničkom fakultetu u Beogradu, smjer Primjena izotopa i zračenja, magistrirao je 1974. i doktorirao 1982. godine. 

Na Univerzitetu Crne Gore – na Tehničkom fakultetu i na Institutu za matematiku i fiziku, sadašnjem Prirodno-matematičkom fakultetu (PMF), bio je u radnom odnosu od 1968. do 2004. godine (kada odlazi na dužnost ambasadora Srbije i Crne Gore u Kanadi) i ponovo od 2006. do odlaska u penziju 2010. godine. Kao asistent i nastavnik fizike prošao je sva zvanja do izbora za redovnog profesora 1992. godine. Predavao je Fiziku i Atomsku fiziku na tehničkim fakultetima i Elektromagnetizam i optiku i Nuklearnu fiziku na PMF-u.
Usavršavao se u Institutu za nuklearne nauke u Vinči (1974), u Njemačkoj na Tehničkom univerzitetu u Drezdenu (1974), u Belgiji na Univerzitetu u Gentu (1979–1980) kao stipendista Međunarodne agencije za atomsku energiju, u SAD na Univerzitetu Virdžinije (1990–1991) kao istraživač po Fulbrajtovom programu. Kraće je boravio u Ruskom naučnom centru „Kurčatovski institut” u Moskvi, Institutu za fiziku Bjeloruske akademije nauka u Minsku i u više navrata u Institutu za nuklearne nauke u Gentu i Institutu „Jožef Stefan” u Ljubljani.
Oblasti njegovog naučnog i stručnog angažovanja su gama-spektrometrija, neutronska aktivaciona analiza i radioekologija. Autor je 133 rada objavljena u cjelini u naučnim časopisima, zbornicima naučnih skupova i monografijama, 38 saopštenja na naučnim konferencijama objavljenih u vidu rezimea, 59 stručnih radova i 21 naučnoistraživačkog projekta. Rukovodilac je značajnih radioekoloških projekata u Crnoj Gori: istraživanja prirodnog fona gama-zračenja terestrijalnog porijekla, dekontaminacije rta Arza od projektila od osiromašenog uranijuma i istraživanja radona u stambenim objektima u Crnoj Gori. Formirao je Laboratoriju za gama-spektrometriju na PMF-u i dao značajan doprinos formiranju i ugledu Laboratorije za radioekologiju Centra za ekotoksikološka ispitivanja Crne Gore.
Dobitnik je Nagrade oslobođenja Titograda (1982) i Trinaestojulske nagrade (2003) za ostvarenja u nauci, kao i nagrade „Oktoih” (2010) za rezultate u oblasti obrazovanja.
Predsjednik je Odbora za obrazovanje Crnogorske akademije nauka i umjetnosti (CANU) i član Radne grupe za obrazovanje u prirodnim naukama Evropske federacije nacionalnih akademija nauka (ALLEA). Bio je član Društva za zaštitu od zračenja Srbije i Crne Gore i član Britanskog društva za radiološku zaštitu i nosilac je njegove Povelje profesionalca radijacione zaštite. Bio je član Društva fizičara Jugoslavije, Izvršnog odbora Jugoslovenskog društva za zaštitu od zračenja, Jugoslovenske komisije za metrologiju jonizujućeg zračenja, Jugoslovenske komisije za zaštitu od zračenja i Jugoslovenskog ekspertskog tima za zaštitu od zračenja u biotehnologiji.
Obavljao je dužnost pomoćnika direktora (1980–1982) i direktora Instituta za matematiku i fiziku (1982–1984) i šefa Odsjeka za fiziku PMF-a (1986–1988). Bio je član Naučno-nastavnog vijeća Univerziteta Crne Gore (1993–1999), član Senata Univerziteta (1993–1999) i njegov predsjednik (1996–1999). Nosilac je Povelje Univerziteta Crne Gore.
Bio je član Izvršnog odbora SIZ-a za naučne djelatnosti Crne Gore, Pedagoškog savjeta Crne Gore, Savjeta za promjene u obrazovanju Crne Gore, predsjednik Savjeta za nastavne planove i programe Crne Gore, član Socijalnog i ekonomskog savjeta Crne Gore, Naučnog savjeta nacionalnih parkova Crne Gore i Savjeta za naučnoistraživačku djelatnost Crne Gore. Sem toga bio je i delegat u Skupštini SFRJ i član najviših organa Saveza komunista Crne Gore i SFR Jugoslavije.
Za vanrednog člana CANU izabran je 12. decembra 2003. godine, a za redovnog 19. decembra 2008. godine. U martu 2013. godine izabran je za člana Evropske akademije nauka i umjetnosti (EASA), sa sjedištem u Salcburgu, Austrija.
Živi u Podgorici.

 

Posljednje fotografije